lopburisocial / ปรึกษา สอบถาม ให้คำแนะนำข้อกฏหมายต่างๆ โดยนิติกร / พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก 2546 (1)

พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก 2546 (1)

พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก  .  2546
หลักการสำคัญของกฎหมาย
1)      กำหนดให้การปฏิบัติต่อเด็กต้องคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของเด็กเป็นสำคัญ  และไม่ให้มีการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรม
 
2)      กำหนดให้ผู้ปกครองต้องเลี้ยงดู  อบรม  สั่งสอน  พัฒนาเด็กตามมาตรฐานขั้นต่ำ  และต้องคุ้มครองสวัสดิภาพเด็ก  มิให้ตกอยู่ในภาวะที่เป็นอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ  รวมทั้งร่วมป้องกันและแก้ไขปัญหาความประพฤติเด็ก
 
3)      เน้นการคุ้มครองเด็ก  มิใช่มุ่งลงโทษเด็ก  แต่ลงโทษผู้กระทำไม่เหมาะสมต่อเด็ก  ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม
 
4)      ส่งเสริมความร่วมมือในการคุ้มครองเด็กระหว่างหน่วยงานของรัฐ  และเอกชนให้เหมาะสมตลอดจนบูรณาการการทำงานแบบ  สหวิชาชีพ 
 
เด็ก  หมายความว่า  บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า  18  ปี บริบูรณ์แต่ไม่รวมถึงผู้ที่บรรลุนิติภาวะด้วยการสมรส
คำจำกัดความของเด็กแต่ละประเภท  (ม.4
 
1)      เด็กเร่ร่อน  หมายความว่า  เด็กที่ไม่มีบิดามารดาหรือผู้ปกครองหรือ มีแต่ไม่เลี้ยงดูหรือไม่สามารถเลี้ยงดูได้จนเป็นเหตุให้เด็กเร่ร่อนไปในที่ต่างๆ  หรือเด็กที่มีพฤติกรรมใช้ชีวิตเร่ร่อน
2)        เด็กกำพร้า  หมายความว่า  เด็กที่บิดาหรือมารดาเสียชีวิต  เด็กที่ไม่ปรากฏบิดามารดา  หรือไม่สามารถสืบหาบิดามารดาได้
3)      เด็กที่อยู่ในสภาวะยากลำบาก  หมายความว่า  เด็กที่อยู่ในครอบครัวยากจน  หรือบิดามารดาหย่าร้าง  ทิ้งร้าง  ถูกคุมขัง  หรือแยกกันอยู่  และได้รับความลำบาก  หรือเด็กที่ต้องรับภาระหน้าที่ในครอบครัวเกินวัยหรือกำลังความสามารถของสติปัญญา  หรือเด็กที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้
 
4)      เด็กที่เสี่ยงต่อการกระทำความผิด  หมายความว่า  เด็กที่ประพฤติตนไม่สมควร  เด็กที่ประกอบอาชีพหรือ คบค้าสมาคมกับบุคคลที่น่าจะชักนำไปในทางกระทำผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี  หรืออยู่ในสภาพแวดล้อม  หรือสถานที่อันอาจชักนำไปในทางเสียหาย  ทั้งนี้ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง 

nitiThu Oct 08 2009 11:03:45 GMT+0700 (ICT)