lopburisocial / ปรึกษา สอบถาม ให้คำแนะนำข้อกฏหมายต่างๆ โดยนิติกร / พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. 2507

พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. 2507

                     พระราชบัญญัติหอพัก  พ..2507

ความหมายของ  หอพัก(มาตรา  3)                คือ  สถานที่ที่ตั้งขึ้นเพื่อรับผู้พัก  ซึ่งอยู่ในระหว่างศึกษาในมหาวิทยาลัย วิทยาลัย โรงเรียนของรัฐบาลหรือโรงเรียนราษฎร์  และเข้าอยู่หอพัก  โดยให้ทรัพย์สินตอบแทน  แต่ไม่รวมถึง
-          หอพักของกระทรวงทบวงกรม
-          หอพักที่รับผู้พักน้อยกว่าห้าคน
-          หอพักที่รับผู้พักโดยไม่เรียกทรัพย์สินตอบแทน
-          หอพักที่กำหนดในกำกระทรวง
ความหมายของคำว่า เจ้าของหอพัก  และ  ผู้จัดการหอพัก              
 
เจ้าของหอพัก  หมายถึง  บุคคลซึ่งเป็นเจ้าของหอพัก  (มาตรา  3)
           
    
ผู้จัดการหอพัก  หมายถึง  ผู้ซึ่งมีหน้าที่ดำเนินกิจการหอพัก  (มาตรา3)
ลักษณะของหอพัก  ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายนี้
(1)    เป็นสถานที่ที่จัดขึ้นเพื่อรับผู้พักตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป
(2)      ผู้พักเป็นผู้ซึ่งอยู่ในระหว่างการศึกษาในมหาวิทยาลัย  วิทยาลัย  โรงเรียนรัฐบาลโรงเรียนราษฏร์
(3)    ผู้พักเข้าอยู่ในหอพักโดยให้ทัพย์สินตอบแทน
(4)    มิใช่หอพักของกระทรวงทบวงกรม
(5)    มิใช่หอพักของโรงเรียนอนุบาล  ตามกำหมายว่าด้วยโรงเรียนราษฏร์  ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณของโรงเรียน  และรับเฉพาะนักเรียนนั้นเข้าพัก
นายทะเบียน(มาตรา 3)
-          กรุงเทพมหานคร  คือ  ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมสวัสดิภาพและพิทักษ์เด็ก  เยาวชนผู้ด้อยโอกาส คนพิการ และผู้สูงอายุ
-          จังหวัดอื่น  ผู้ว่าราชการจังหวัดแห่งท้องที่ที่หอพักตั้งอยู่หอพักมี  2  ประเภท  คือ  (มาตรา  6)
(1)    หอพักชาย    สำหรับผู้พักที่เป็นชาย
(2)    หอพักหญิง  สำหรับผู้พักที่เป็นหญิง  
 การตั้งหอพัก  (มาตรา7) 
(1)    ผู้ขออนุญาตตั้งหอพักจะต้องเป็นผู้จักการหอพัก  และได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน
(2)    เจ้าของหอพักต้องมีคุรสมบัติตามที่กฎหมายกำหนด (มาตรา  8  )
-          อายุไม่ต่ำกว่า  20 ปีบริบูรณ์
-          ไม่เป็นผู้มีความประพฤติเสื่อมเสียหรือบกพร่องในศีลธรรมอันดี
-          ไม่เป็นผู้วิกลจริต  หรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมการประกอบป่วยด้วยโรค
-          ไม่เป็นผู้เคยต้องโทษจำคุกโดยคำพิพากษาให้ถึงที่สุดให้จำคุก  เว้นแต่ความผิดลหุโทษหรือความผิดที่ได้กระทำผิดโดยประมาท
-          ไม่เป็นผู้เจ็บป่วยโรคเรื้อน วัณโรคระยะอันตราย โรคเท้าช้าง โรคยาเสพติดให้โทษร้ายแรงหือโรคพิษสุราเรื้อรัง
(3)    นิติบุคคลจะเป็นหอพักต้องตั้งผู้แทนซึ่งมีคุณสมบัติตาม  (2)  เป็นผู้ปฏิบัติการแทน(4)    หอพักต้องมีห้องนอน  ห้องต้อนรับผู้เยี่ยมเยียน  ห้องอาหาร  ห้องน้ำ  และห้องส้วมซึ่งมีสภาพถูกสุขลักษณะตามกำหนดในกฎกระทรวง  (ม.9)
เจ้าของหอพักต้องดำเนินการดังนี้
1.       ต้องจัดให้มีระเบียบหอพัก  (10)
2.       ต้องแจ้งต่อนายทะเบียนและยื่นขอรับใบแทนใบอนุญาต  ภายใน 15  วัน  นับแต่วันที่ได้ทราบว่าใบอนุญาตสูญหายหรือถูกทำลาย  (14)
3.       ต้องแสดงใบอนุญาตให้ต้องหอพักไว้    ที่เปิดเผยเห็นได้ง่ายในหอพัก  (15)
4.       ต้องจัดให้มีป้าย  คำว่า  หอพัก  ชื่อหอพัก  และประเภทหอพักชายหรือหญิงเป็นภาษาไทย  (ม.16)
5.       ต้องแจ้งเป็นหนังสือต่อนายทะเบียนภายในเจ็ดวันก่อนแก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมหอพัก  (17)การจัดการหอพัก
(1)    หอพัก  จะดำเนินการได้ต้องมีผู้จักการหอพัก  ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าของพัก  และได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียน
(2)    ผู้จัดการหอพักต้องมีคุณสมบัติเช่นเดียวกับเจ้าของหอพักตาม  .8  ( ม.20)
ผู้จัดการหอพักต้องดำเนินการดังนี้
-          แจ้งต่อนายทะเบียนและยื่นขอรับใบแทนใบอนุญาต  ภายใน  15 วัน  นับแต่วันที่ได้ทราบว่าใบอนุญาตสูญหายหรือทำลาย  (ม.24)
-          แสดงใบอนุญาตให้เป็นผู้จัดการหอพักไว้ ณ ที่เปิดเผยเห็นได้ง่ายในหอพัก  (ม.25)
-          จัดทำสมุดทะเบียนผู้พักตามแบบที่กำหนด  (26)
-          ให้ความร่วมมือแก่สถานการศึกษาของผู้พักในเรื่องเกี่ยวกับการศึกษา  และความประพฤติของผู้พัก  (ม.27)
-          แจ้งให้บิดามารดาหรือผู้ปกครองของผู้พักในหอพักทราบด่วน  เมื่อปรากฏหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าผู้พักตกอยู่หรือจะตกอยู่ในอันตราย
-          ควบคุมดูแลมิให้หญิงเข้าอยู่ในหอพักชาย  และมิให้ชายเข้าอยู่ในหอพักหญิง  (30)
ใบอนุญาต
1.       ใบอนุญาตให้ตั้งหอพัก  และใบอนุญาตให้เป็นผู้จัดการหอพักใช้ได้ถึงวันที่  31  ธันวาคม  ของปีที่ออกใบอนุญาต  (ม.12,22)
2.       การต่อใบอนุญาตให้ตั้งหอพัก และใบอนุญาตให้เป็นผู้จัดการหอพัก  ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นอายุไม่น้อยกว่า  30  วัน  (12,22)
3.       กรณีนายทะเบียนไม่ออกใบอนุญาตหรือไม่ต่อใบอนุญาต  ผู้ขอมีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีภายใน  30  วัน  คำวินิจฉัยของรัฐมนตรีให้เป็นที่สุด  (ม.13,23)
อำนาจหน้าที่ของนายทะเบียน
1)      เข้าไปในหอพักเพื่อตรวจตรา  ควบคุมการปฏิบัติตามกฎหมายนี้  (ม.31)
2)      ออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของหอพักหรือผู้จัดการหอพัก  จัดการ  หรือแก้ไขหอพัก  หรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดให้เป็นไปตามกฎหมายนี้  (ม.32)
3)      ออกคำสั่งให้พนักงานเจ้าหน้าที่เข้าควบคุม  หรือดำเนินกิจการหอพัก  หรือถ้าเห็นสมควรสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ตั้งหอพัก  หรือใบอนุญาตให้เป้นผู้จัดการหอพักโดยอนุมัติของรัฐมนตรีก็ได้  (ม.33)

nitiThu Oct 08 2009 11:25:14 GMT+0700 (ICT)