yaoiland / ห้องสมุดนิยาย"> ห้องสมุดนิยาย / [yaoi shot story] หมากับฉัน นายเลือกใคร(NC)

[yaoi shot story] หมากับฉัน นายเลือกใคร(NC)

 


         
อันนี้เป็นคู่เพื่อนข้าน้อยเองเจ้าค่ะ ชื่อ ยูคิ กับ อาร์ม สองคนนี้เขาเป็นแควนกันจริงๆ อยากลองแต่งดูเลยแต่งเจ้าค่ะ(ผ่านการสกรีนโดยเจ้าของชื่อแล้วเจ้าค่ะ
            
            เชิญจิ้นภาพตัวละครเองได้เลยเจ้าค่ะ แต่จะบอกคร่าวก่อนนะเจ้าค่ะ
            ยูคิ – ผิวขาวๆ ออกไปทางเด็กญี่ปุ่น ผมซอยสไลส์สีน้ำตาลแดง ตาโตหน่อยๆ            
            อาร์ม – ถ้าใครรู้จักเรื่องรีบอร์น กรุณานึกภาพยามาโมโตะตอนยิ้มหน่อยๆ นั่นแหละใช่เลย    
            "ขอความกรุณาทุกท่าน โปรดสงวนรักษาสิทธิ์ของผู้เขียน ด้วยการไม่
พยายาม หาทาง copy หรือนำข้อความออกไป ไม่ว่าจะเผยแพร่หรือเก็บไว้อ่านเป็นการส่วนตัวก็ตาม"
 
                     


    ทำใจก่อนนะเจ้าค่ะ
 

………………………………………… 
            

            “นี่ยูคิ” ร่างสูงบนโซฟาเอ่ยเรียกร่างบางที่อยู่ในสวนด้วยน้ำเสียงน้อยใจนิดๆ
            “มีอะไรเหรอ” ยูคิพูดทั้งๆที่นั่งเล่นอยู่กับสุนัขพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเวอร์สุดรักของตนอยู่ในสวน 
           
“นายรักหมามากใช่มั้ย” ร่างบางหันกลับมามองร่างสูงแล้วยิ้มให้ “อืม รักมากเลยล่ะ”
            อาร์มถอนหายใจยาวก่อนจะลุกขึ้นไปหาร่างบางในสวน แล้วโอบกอดจากทางด้านหลังทำให้ยูคิสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร “มากกว่าฉันอีกเหรอ”
            ร่างบางถึงกับหน้าขึ้นสี แต่ไม่ทันได้พูดอะไรร่างสูงก็เอี้ยวตัวมาจูบปากร่างบางเบาๆ แล้วย้ำคำถามเดิม “มากกว่าฉันเหรอ”
            ยูคิมองอย่างงงๆก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความนึกสนุกอยากแกล้งร่างสูง “ใช่ครับ รักมากกว่าอาร์มซังร้อยเท่า ไม่สิ พันเท่าเลยครับ”
            แววตาของร่างสูงฉายแววเศร้าให้ร่างบางเห็นเพียงแค่พริบตาเดียวไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากของร่างสูง อาร์มจ้องมองนัยน์ตาสีน้ำตาลสวยของยูคิด้วยท่าทีเฉยเมย
            “อะ..อาร์มซัง...หวา~!” ยังไม่ทันพูดจบ ร่างบางก็ได้ถูกร่างสูงอุ้มขึ้นไปในอ้อมแขนแล้วเรียบร้อย อาร์มเดินมาหยุดอยู่ที่โซฟาสีดำสนิทในห้องนั่งเล่น ร่างสูงโยนร่างบางลงบนโซฟาแล้วทาบทามริมฝีปากของตนลงบนริมฝีปากของร่างเล็กทันที
            ลิ้นหนาตะหวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กไปมาเหมือนระบายสีของลิ้นเล็กด้วยลิ้นหนา ร่างบางถึงกับเผลอเอื้อมแขนไปโอบคอร่างสูงขณะมัวเมาไปกับรสจูบอันแสนหอมหวาน ร่างสูงถลอกเสื้อยืดสีฟ้าของร่างบางขึ้นไปกองอยู่ที่คอ เผยให้เห็นหน้าอกแบนราบที่ประดับด้วยปุ่มสีชมพูสวยน่าลิ้มลอง ฝ่ามือหนาลูบไล้ผิวกายขาวเนียนไปมา ร่างบางถึงกับโอบคอร่างสูงแน่นจากความวาบหวามที่ร่างสูงสร้าง
            ริมฝีปากของร่างสูงผละออกอย่างแช่มช้า นัยน์ตาสีดำสนิทเรียวสวยของร่างสูงสบเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลหวานฉ่ำของร่างบางแล้วถามต่อ “ตอบมากอีกสิ มิค(ชื่อหมาของยูคิ)กับฉัน นายเลือกใคร”
            “มิคจัง” ร่างบางตอบพร้อมยิ้มหวานให้ ดูท่าแค่จูบจะทำให้อารมณ์อยากแกล้งของร่างบางไม่หมดไป อาร์มก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนแล้วขบเม้มสร้างรอยแดงไว้ ก่อนจะเปลี่ยนไปยุ่งกับอกแบนราบแทน
            “อะ...อ๊า..าา...อึก...อ๊ะ..” เขาขบเม้มสร้างรอยรักไปทั่วจนแผ่นอกขาวเนียนสีรอยแดงเป็นจ้ำเป็นหมด ร่างสูงจึงหันไปหยอกล้อกับปุ่มสีสวยต่อ ทันทีที่ลิ้นร้อนแตะไปโดนร่างบางถึงกับครางเสียงหวานหนักกว่าเก่า ลิ้นร้อนฉกไปมาสลับซ้ายทีขวาทีจนปุ่มสีสวยนั้นเริ่มแข็งเป็นไต มือหนาก็ถอดเสื้อของร่างบางออกแล้วโยนออกไปแถบๆนั้น จากนั้นก็มาลูบไล้หน้าท้องแบนราบแล้วบีบเค้นเป็นระยะ ระยะ
            “โอ๊ย! อาร์ม...อ๊ะ..อ๊าา..า” ไม่ทันที่ร่างบางจะได้ประท้วงอะไรก็ต้องกลับมาครางเสียงหวานอย่างช่วยไม่ได้ เพราะมือหนาของร่างสูงสัมผัสส่วนอ่อนไหวของร่ารงบางผ่านทางเนื้อผ้า อาร์มมองสีหน้าอันแสนยั่วยวนของคนที่เขารัก “ชอบล่ะสิ”
            ยูคิไม่ได้ตอบอะไรแต่หน้าที่ขึ้นสีระเรื่อกลับเป็นคำตอบอย่างดีให้กับร่างสูง ริมฝีปากหนาประกบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้ง ลินของทั้งคู่ตะหวัดเกี่ยวกันอย่างโหยหา ร่างสูงฉวยโอกาสนี้ถอดกางเกงทั้งสองชิ้นของร่างบางออกโดยที่เจ้าตัวไม่ทันได้รู้สึก ร่างสูงถอนจูบออกแล้วฝังจมูกลงบนแก้มนุ่มแรงๆ “Kawaii ne~
            ร่างบางได้แต่ยิ้ม “บ้า”
            “ถึงจะบ้า...” ร่างสูงเลื่อนใบหน้าเข้าไปตรงแกนกายของร่างบาง แล้วสบตากับร่างบาง “แต่ก็บ้ารักนายนะ สโนว์”
            “อ๊า...อะ..อึก...อ๊า..าา” ร่างสูงเพียงแค่แตะลิ้นร้อนลงไปเท่านั้น เสียงครางหวานก็ดังระงมออกมาอย่างง่ายดาย เขาค่อยๆไล่เลียไปอย่างใจเย็น แล้วหันไปขบเม้มเรียวขาขาวด้านใจจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ
            “อ่า....อะ..อาร์มซัง.....” ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง มือเล็กลูบไล้ใบหน้าร่างสูงไปมา พยายามที่จะปลุกปั่นอารมณ์ของร่างสูงให้เพิ่มมากขึ้นอีก
            “หึ” ร่างสูงกระตุกยิ้มให้กับการกระทำนั้น ก่อนจะครอบครองส่วนอ่อนไหวของร่างบางด้วยโพรงปากร้อน
            “อ๊า....า......อา..อะ....” ร่างสูงขยับขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะทวีความเร็วขึ้น ร่างบางจิกผมสึดำสนิทของร่างสูงเพื่อระบายความอัดอั้นที่อยู่ภายใน
            “อา..อ๊า..า...อึก..อ๊ะ” ร่างบางร้องอย่างเสียดายทันทีที่ร่างสูงผละออกจากส่วนอ่อนไหวของตน อาร์มยิ้มบางๆให้แล้วพูดกับร่างบาง
            “ถ้าฉันกินหมด เดี๋ยวตอนนั้นนายเจ็บแย่เลยนะ” มือหนาเลื่อนไปกอบกุมแทนก่อนจะรูดขึ้นลงเร็วๆ โดยที่ร่างบางไม่ทันตั้งตัวถึงกับครางเสียยงหวานลั่น
            “อะ....อึก..อ่า.า...อ๊า...าาา!!” น้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มมือร่างสูง อาร์มยกมือที่เปรอะเปื้อนนั้นขึ้นมาเลียจนสะอาด
            “หวาน” ร่างสูงจ้องมองร่างบางด้วยสายตาปรารถนา นิ้วเรียวเกลี่ยผมที่ปรกหน้าร่างบากออก ก่อนจะก้มลงไปจุมพิตเบาๆที่เปลือกตาบาง
            “คนที่จะสะท้อนในตาของนาย.....มีแค่ฉันเท่านั้น” ร่างสูงมอบจุมพิตอันแสนอ่อนหวานให้แก่ร่างบาง ไม่ได้เร่าร้อน รวดเร็ว หรือรุนแรงใดๆ มีเพียงความรู้สึกที่เขามอบให้ร่างบางด้วยความจริงใจเท่านั้น เขาค่อยๆถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง “ฉันทำนะ”
            ร่างบางถึงกับชะงักไปชั่วครู่ แล้วก็เบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อปิดบังใบหน้าของตนที่แดงยิ่งกว่าเก่า ร่างสูงไม่ได้ว่าอะไร เพียงแค่หอมแก้มร่างบางเสียทีนึง “งั้น ทำเลยนะ”
            “อืม”
             .
            .
            (ไปจิ้นกันเอาเองเถอะคร้าบบบบบบบ)
            .
            .
             “นี่อาร์มซัง” ร่างบางเขย่าตัวร่าสูงเบาๆ “ลุกไปได้แล้วครับ ผมหนัก”
            ร่างสูงที่นอนทับอยู่บนตัวร่างบางบนโซฟาก็ไม่ได้ลุกออกไป แต่แขนแกร่งที่โอบกอดเอวบางนั้นกลับรัดแน่นขึ้น
            “ไม่ล่ะ ขออยู่อย่างนี้หน่อย” ร่างสูงซุกหน้าลงกับหน้าท้องขาวเนียน ยูคิยิ้มน้อยๆ มือเล็กลูบเรือนผมสีดำนุ่มของร่างสูงอย่างเบามือ “ทำไมถึงชอบผมล่ะครับ”
            “หือ? ไม่รู้สิ” ร่างสูงตอบเสียงอู้อี้ “จะรักยังต้องมีเหตุผลเหรอ”
            ยูคิฉีกยิ้มกว้างแล้วก้มลงไปกระซิบที่หูของอาร์มเบาๆ “Ore wa suki (ผมชอบคุณ)”
            อาร์มลุกขึ้นยืนแล้วอุ้มร่างบางขึ้นมาด้วยท่าเจ้าสาว ก่อนจะเดินไปที่ห้องนอนของร่างบาง แล้วค่อยๆวางร่างบางลงบนเตียงนุ่ม
            “ยูคิ”
 
            “ครับ อาร์มซัง” ร่างสูงล้มตัวนอนลงข้างๆ แล้วดึงร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมแขนของตน
            “....Suki…..(ชอบ)” เสียงของร่างสูงดังก้องกังวาน ถึงแม้ว่าเขาจะพูดเบาเพียงไร แต่เสียงนี้กลับดังก้องไปถึงเบื้องลึกในหัวใจของเขา น้ำเสียงกับอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นที่ทำให้เขาหลงใหล ที่ทำให้หัวใจพองโตอย่างไม่มีสาเหตุ
            “ผมรักอาร์ซังนะ”
            “เหมือนกันแหละ หิมะที่น่ารักของฉัน”
                                                             Fin….……………………………
            เป็นไงบ้างเจ้าคะ เหอๆ ต้องขอโทษด้วยที่NCไม่จบ เพราะเจ้าของนาม(ยูคิและอาร์ม)บอกว่าตัดออกๆ ชิ สงสัยเอาเก็บไว้อ่านเล่นกันสองคนมั้งชิๆๆๆๆ .................................................
                                    แถมอีกหน่อยเจ้าค่ะ(แอบสองคนนั่นแต่ง ^^)
             
            “มันอึดอัดนะอาร์มซัง” ร่างบางพูดเสียงอู้อี้ขณะอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงที่ดูเหมือนจะแน่นเกินไป
            “น่านะ” ร่างสูงคลายอ้อมกอดให้หลวมขึ้นเล็กน้อย “ตกลงว่า หมากับฉัน นายรักใคร”
            ใบหน้าร่างบางขึ้นสีระเรื่ออีกครั้ง ถ้าเขายังยืนยันคำตอบเดิม ไม่วายจะโดนอีกเป็นแน่ “อะ....อาร์มซังครับ”
            อาร์มมองร่างมองด้วยสีหน้าประหลาดใจในคำตอบ คิดว่าร่างบางจะแกล้งต่อ ก่อนที่จะกดร่างบางลงบนเตียง “น่ารักที่สุดเลยยยย!!!
            “อ๊ะ!อาร์มซัง! จับอะไรน่ะ!? ....อ๊ะ..อ๊า....าาา...”

 

toddkungWed Sep 30 2009 22:58:49 GMT+0700 (ICT)