yaoiland / ห้องสมุดนิยาย"> ห้องสมุดนิยาย / Fic Reborn[Pineapple’s Birthday] Present(6918 yaoi)

Fic Reborn[Pineapple’s Birthday] Present(6918 yaoi)

มาอีกแล้วเจ้าคะ short storyของข้าน้อย ^^ อันนี้แต่งตอนวันเกิดมุคุรั่ว (น่าจะ)เป็นเรื่องที่5ที่เคยแต่ง(และยังไม่ได้ลบไปจากคอม)เจ้าค่ะ เรื่องจัดเรทนี่...ไม่ถนัดจริงๆเจ้าคะ รู้แค่ Ncเท่าไหร่ไม่รู้ แต่คนเขียน....ยังไม่15 =[]=;;     "ขอความกรุณาทุกท่าน โปรดสงวนรักษาสิทธิ์ของผู้เขียน ด้วยการไม่ พยายาม หาทาง copy หรือนำข้อความออกไป ไม่ว่าจะเผยแพร่หรือเก็บไว้อ่านเป็นการส่วนตัวก็ตาม"


 Fic Reborn[Pineapple’s Birthday] Present(6918 yaoi)
                 แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาภายในห้องของคอนโดหรูแห่งหนึ่งในเมืองนามิโมริ
                วงแขนแกร่งของร่างโปร่งโอบรัดให้แผ่นหลังขาวเนียนที่ชื้นไปด้วยเหงื่อให้แนบชิดกับตนมากยิ่งขึ้น จมูกโด่งฝังลงบนเรือนผมนุ่มสีดำสนิทของคนในอ้อมกอด แมวน้อยขี้รำคาญของเขาเริ่มรู้สึกตัวเล็กน้อย เปลือกตาบางค่อยๆขยับขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีรัตติกาลมีแววหงุดหงิดจากเจ้าคนหัวพืชไร่ที่รัดตัวเขาอยู่ตอนนี้
                 ปล่อยฮิบาริพูดเสียงเย็นเล่นเอาเจ้าของนัยน์ตาสองสีสะดุ้งไปชั่วอึดใจ แล้วกลับมิ้มกรุ่มกริ่มยั่วประสาทเหมือนเดิม แต่ก็ยงคลายอ้อมกอดนั้นให้อึดอัดน้อยลง ก่อนจะสูดกลิ่นหอมจากแก้มนุ่มของอีกฝ่ายแรงๆ อรุณสวัสดิ์
                มุคุโร่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาอุ้มร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนที่จะพาเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อชำระคราบเหงื่อไคลทั้งเขา และร่างบางจากการออกกำลังกาย(?)เมื่อคืน
                .
                .
                .
                .

                
 ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเปลี่ยนไปขนาดนี้
                มุคุโร่คิดขณะแต่งตัวอยู่ในห้องเพียงคนเดียว ถ้าถามว่าทำไมถึงอยู่คนเดียวน่ะเหรอ ก็แมวน้อยของเขาน่ะสิ ดันงอนเรื่องไม่เข้าท่า ก็แค่เรื่องที่เขาจับกดร่างบางในห้องน้ำเอง
                ผ้าขนหนูสีขาวถูกเช็ดไล่ไปตามลำตัว ละอองน้ำแพรวพราวที่อยู่บนร่างโปร่งค่อยๆหายไปตามรอยที่เขาเช็ด กางเกงสแล็กสีดำพอดีตัวถูกนำมาสวมก่อนที่จะออกไปเขาก็ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อเชิ้ตของตนออกไปด้วย
                พอออกไปก็พบกับร่างบางที่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟานุ่มอย่างสบายอารมณ์ มุคุโร่เดินไปนั่งลงบนพรมตรงหน้าร่างบางแล้วยื่นผ้าขนหนูให้ ฮิบาริรับไปแล้วแล้วลงมือเช็ดผมยาวสีแปลกประหลาดของร่างโปร่งอย่างเบามือ
                ไม่น่าเชื่อว่ากาลเวลานั้นเปลี่ยนแปลงคนได้จริงๆ ทั้งๆที่เมื่อ10ปีก่อนเขากับแมวน้อยไร้ซึ่งความเป็นมิตร แต่ว่าตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด คิดแล้วก็น่าขำเสียจริง
                 คึหึหึหึ...ร่างโปร่งหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ในตอนที่ร่างบางหันไปหยิบไดร์เป่าผมมาเป่าให้เขา
                 คราวนี้ไปไหนอีกล่ะฮิบาริถาม วันเกิดแกไม่ใช่รึไง
                 งานด่วนที่อิตาลีครับมุคุโร่ยกฝ่ามือหนาของตนขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าเนียนไปมาทำไงได้ครับ ก็วองโกเล่เขาสั่งมา
                แมวน้อยทำหน้ามุ่ยลง แล้วหันไปจัดการเรื่องผมของร่างโปร่งต่อจนเสร็จจัดของแล้วเรอะมุคุโร่หันมามองแล้วตอบคำถามด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มต้องจัดด้วยเหรอครับ

                นั่นสินะ...เจ้านี่เป็นสายหมอก ไม่ใช่เมฆาอย่างเขานี่

               
ฟอดด
                 แกทำอะไร เจ้าหัวพืชไร่ฮิบาริส่งเสียงด้วยความไม่พอใจจากการถูกหอมแก้มแบบไม่ทันตั้งตัวเมื่อครู่ ทอนฟาเย็นเฉียบทาบอยู่ที่ลำคอของร่างโปร่ง มุคุโร่จับมือข้างนึงของร่างบางมาแนบอกแล้วบรรจงจุมพิตเบาๆลงบนฝ่ามือนั้น พร้อมๆกับการอันตธานหายไปของร่างโปร่ง
                . 
                
.
                .
                .
                 ฮิบาริเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆด้วยอารมณ์เซ็งๆ หลังจากที่เจ้าหัวพืชไร่นั่นไปแล้ว สิ่งต่างๆรอบตัวเขาก็ดูเหมือนจะเงียบเหงาไปหมด
                 เฮ้อ~” ร่างบางลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดไปรเวท
                ฮิบารี้~ฮิบารี้~” เสียงแหลมสูงของนกบาซูสีเหลืองดังมาก่อนที่เจ้าของเสียงจะมาถึง ฮิเบิร์ดเกาะลงบนไหล่ร่างบางอย่างชำนาญ นิ้วเรียวของเขาลูบหัวมันอย่างเอ็นดู ก่อนที่จะเดินจากห้องไป
                .
                .
                .


             

   .....ว๊ายย หล่อจังเลย.........
ใครน่ะมีแฟนรึยังก็ไม่รู้เนอะเธอ
                
 
              
...
 ..น่ารำคาญ..
                ฮิบารินั่งจิบกาแฟหอมกรุ่นอยู่ด้านนอกร้านท่ามกลางเสียงซุบซิบของสัตว์กินพืชในสายตาของเขาผู้หญิงหลายคนที่เดินผ่านต่างหยุดสายตาอยู่ที่เขา ดวงตาสีรัตติกาล จมูกโด่งเป็นสันตรงปลายรั้นขึ้นน้อยๆ บวกกับริมฝีปากบางเสริมใบหน้าเรียวนั้นโดดเด่น
                ร่างบางวางเงินไว้บนโต๊ะ แล้วลุกออกไปเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ นกของเขาคงจะบินเล่นอยู่แถวๆนี้ล่ะมั้ง.......
                
   ปัง!! ปัง!! ปัง!!
                สุขสันต์วันเกิดดด!”
                ทันทีที่เขาเปิดประตูห้องของตนเข้าไปก็พบกับ.....เจ้าสัตว์กินพืชน่ารำคาญ!!! 
               
อ้าว ฮิบาริหรอกเหรอยามาโมโตะพูดงงๆ ในมือยังคงถือกรวยกระดาษอยู่ ดูท่าเสียงดังเมื่อกี้เจ้านี่ก็คงร่วมด้วยเป็นแน่
                เฮ้!เจ้าหัวสัปปะรดล่ะ!ไปไหน! จะลากมาฉลองให้สุดขั้วไปเลยยยย!!”
                ชิ ไม่เห็นจะต้องมาเลยโกคุเดระพูดไปพลางดับบุหรี่อยู่บนโซฟา ยามาโมโตะนั่งลงข้างๆก่อนจะโอบไหล่คนรักของเขามาฉลองวันเกิดให้มุคุโร่กันเถอะ
                ถึงเจ้าของวันเกิดจะไม่อยู่ก็เถอะ มาฉลองให้สุดขั้วววววววววว!!”
                .
               
.
               
.
               
.
               
เช้าวันรุ่งขึ้นร่างบางตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปมากมายเมื่อวานก็เป็นได้ แถมพวกนั้นยังเอาของแปลกๆมาให้กิน เห็นว่ามันอร่อยดีไม่งั้นเจ้าพวกนั้นก็คงถูกขย้ำไปแล้ว
                ฮิบาริยกมือขึ้นลูบผมยุ่งๆของตัวเอง แต่ก็พบกับสัมผัสแปลกๆที่เขาไม่เคยชิน สัมผัสที่เหมือนว่ามีอะไรบางอย่างหายไป เขารีบวิ่งเข้าไปดูกระจกทันที แล้วก็....!!!






                คึหึหึหึ....กลับมาแล้วครับขายาวของร่างโปร่งก้าวผ่านประตูเข้ามา มุคุโร่ทำหน้าประหลาดใจ ปกติแล้วทันทีที่เขากลับมา แมวน้อยก็รีบมาต้อนรับเขาอยู่เสมอ แต่ทำไมคราวนี้ถึงได้ไม่เห็น...



                “$#%%^$%^&#$(*^^%^”


                เสียงกรีดร้องฟังไม่ได้ศัพท์ดังออกมาจากข้างในห้องนอน ร่างโปร่งรีบวิ่งเขาไปดูก็พบกับ...
               
ฮะ...ฮิบาริ
               
ดวงตาสีรัตติกาลตวัดมองมาทางร่างโปร่ง มุคุโร่จ้องมองร่างบางที่ลงไปนั่งกองกับพื้น เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งที่ร่างบางสวมใส่อยู่นั้นเลิกขึ้นมาจนเห็นต้นขาขาว และ............หูกับหางแมววว!!
               
เกิดอะไรขึ้น?” ร่างโปร่งถามอย่างร้อนรนขณะที่นั่งลงข้างๆร่างบาง “........ฉันไม่รู้....
               
มุคุโร่ถอนหายใจเบาๆก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นแล้วพามาไว้บนเตียงนุ่ม ริมฝีปากของร่างโปร่งกดจูบลงเบาๆบนขมับเพื่อปลอบขวัญร่างบางกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้
               
เดี๋ยวผมไปหาน้ำเย็นๆมานะครับฮิบาริพยักหน้าบาๆ เขาหวังว่าน้ำเย็นๆจะทำให้อาการร้อนรุ่มของเขาบรรเทาลงบ้าง

                ...เกิดอะไรขึ้นตอนที่เขาไม่อยู่กันนะ...

               
ร่างโปร่งถามตัวเองกับสิ่งที่เขาเห็น .....ฮิบะเนี๊ยว? หึ เป็นชื่อที่น่ารักดีนะครับเนี่ย....

               
หืม?” เขาสังเกตเห็นกล่องอะไรบางอย่างที่น่าจะเป็น...กล่องขนมคุกกี้งั้นเหรอ

               
มุคุโร่พลิกกล่องขึ้นมาอ่านฉลากทางด้านหลัง


~คุกกี้เหมียวหง่าว~             
สรรพคุณ : ทำให้คุณสามารถเพิ่มความโมเอะของคุณได้ด้วยหูและหางแมวสุดน่าร้ากกกก
         
วิธีการใช้ : รับประทานคุกกี้เหมียวหง่าวเข้าไป 1ชิ้นมีผลนาน 5 ชั่วโมง หลังจากที่รับประทานเข้าไปแล้ว 2 ชั่วโมง


                ของใครกันมุคุโร่คิดถึงร่างบางในห้องนอน ไม่แน่อาจจะกินคุกกี้นี้เข้าไปก็ได้ ขาเรียวของร่างโปร่งก้าวกลับเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง  แล้วถอดเสื้อคลุมกับถุงมือหนังสีดำมันวาวทิ้งไว้บนโต๊ะ ก่ะจะนั่งลงข้างๆร่างบางที่นอนสงบเสงี่ยมอยู่บนเตียง
               
ฝ่ามือหนาปัดผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าของร่างบางออกไป เขารู้สึกได้ว่าแมวน้อยของเขาหายใจแรงผิดปกติ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ ริมฝีปากเผยออกน้อยๆ หูแมวนั่นก็ลู่ลง หางสีดำขยับไปมา ดวงตาสีรัตติกาลหวามฉ่ำมองมาทางเขา เอาแล้วไง ยั่วตั้งแต่เช้า...

               
อือ...อ่า...าา

               
ร่างบางรีบตะครุบปากตนเองทันทีที่มีเสียงน่าอายเล็ดลอดออกมา นัยน์ตาสองสีจ้องมองแมวน้อยด้วยสายตาฉงน แล้วหันกลับไปอ่านฉลากที่กล่องคุกกี้ปริศนาอีกรอบ เขาสังเกตเห็นตัวหนังสือเล็กๆที่อยู่ตรงขอบป้ายฉลากว่า....



               
คำเตือน : คุกกี้แต่ละชิ้นเป็นยาปลุกอ่อนๆ เวลาใช้โปรดระวัง


               
....ซวยล่ะ....

                ร่างโปร่งคิดในใจ พลางเหลือบมองร่างบางตรงหน้าที่นอนบิดไปมาด้วยท่าทางทรมาน

                มุคุโร่..ฮิบาริเอ่ยเสียงหวาน ร้อน...อะ..อึดอัด

                ฮิบาริลุกขึ้นคว้าคอของร่างโปร่งแล้วประกบจูบลงไปแรงๆ ลิ้นเล็กสอดเข้าไปในโพรงปากร้อนตะหวัดเกี่ยวเข้ากับลิ้นหนาอย่างรวดเร็วจนร่างโปร่งเผลอคล้อยตามไปเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาสวมวิญญาณเมะ หันมารุกร่างบางแทน

                เมื่อเชิ้ตตัวโคร่งของร่างบางถูกปลดกระดุมออกจนหมด มือหนาลูบไล้ผิวเนียนนุ่มสีน้ำนมก่อนที่จะปีบเค้นจนเป็นจ้ำแดงๆ ร่างโปร่งถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง แล้วผลักร่างบางให้นอนลงบนเตียงอีกครั้ง
                ลิ้นร้อนของร่างโปร่งไล้เลียตามลำคอระหงลงมาเรื่อยๆจนถึงแผ่นอกแบนราบ ตลอดทางเขาได้สร้างร่องรอยรักไว้ทั่ว
                อา..าา...อ๊ะ...อ๊า....าทันทีที่ลิ้นร้อนแตะลงบนปุ่มสวย ร่างบางถึงกับแอ่นกายขึ้นรับสัมผัส เสียงครางหวานดังขึ้นอีกครา เมื่อนิ้วของร่างโปร่งกดลงบนปุ่มสวยอีกข้าง
                ร่างโปร่งยิ้มอย่างพอใจกับร่องรอยที่ตนสร้างไว้ทั่วอุ้งมือร้อนของร่างโปร่งสัมผัสเข้าที่แก่นกายของร่างบางอย่างแผ่วเบา แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกใจแมวน้อยสักเท่าไหร่นัก มือเล็กคว้าเข้าที่มือของร่างโปร่ง หางแมวนุ่มปาดไปมาตามใบหน้าของร่างโปร่ง นัยน์ตาสองสีสบเข้ากับนัยน์ตาหวานปานน้ำเชื่อมของร่างบางที่ครุกรุ่นไปด้วยเพลิงแห่งความปรารถนา
                มือเล็กที่จับอยู่บนมือหนานั้นขยับขึ้นลงเร็ว เรียกเสียงครางหวานให้ดังออกมาอืม..อ่า..าา...อ๊า...าาา
                 น้ำสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเปรอะเปื้อนเต็มมือของทั้งคู่ ฮิบาริขยับตัวขึ้นก่อนจะพลิกให้ร่างโปร่งนอนลงกับเตียงแทน ขาเรียวของร่างบางพาดคร่อมตัวของร่างโปร่งไป นัยน์ตาสองสีเผยแววตกใจอย่างเป็นได้ชัด
                ไม่คิดว่าฮิบาริจะออนท็อป แถมนี่ไม่ใช่ตอนกลางคืนที่จะเห็นแบบสลัวๆ แต่เป็นตอนกลางวัน แดดจ้าลมสงบ!!
                ชักช้าแมวน้อยพูดฮึดฮัด ก่อนจะปลดเข็มขัดของร่างโปร่ง มือเล็กลูบไล้แก่นกายของร่างสูงผ่านกางเกงหนาไปมา
                ซื๊ดดด...อย่าแกล้งกันสิ....อืม....ครับมุคุโร่จับมือเล็กนั่นไว้แล้วดึงเข้ามาจุมพิตอย่างแผ่วเบา ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้ ก่อนจะทาบทามริมฝีปากลงไปค่อยๆลิ้มรสความหอมหวาน ร่างโปร่งจับให้วงแขนของร่างบางโอบรอบคอเขา แต่ร่างบางไม่ยอมทำตาม กลับใช้มือนั้นเลิกเสื้อของร่างโปร่งขึ้นแล้วลูบไล้แผงอกแกร่ง แล้วเร่งรสจูบให้รวดเร็ว และร้อนแรงขึ้น
                ฝ่ายที่ยอมแพ้ก่อนก็คือตัวร่างโปร่งที่พยายามจะรุกเท่าไหร่ก็รุกไม่ขึ้นสักที จนจนต้องรีบถอนจูบออกมาก่อน ร่างบางจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปที่แก่นกายของร่างโปร่งที่เริ่มตื่นตัวขั้นมาแต่ถูกกางเกงหนากดทับไว้
                อึดอัดใช่มั้ยล่ะฮิบาริกระซิบลงข้างๆหูของร่างโปร่ง ก่อนจะงับลงไปเบาด้วยความหมั่นเขี้ยว หางแมวนุ่มเล็ดลอดเข้ามาภายในเสื้อยืดพอดีตัวของร่างโปร่ง แล้วลูบไล้ไปมาสร้างความวาบหวามให้แก่ร่างโปร่งเป็นอย่างมาก
                กางเกงหนาทั้งสองชิ้นถูกร่างบางปลดออกไปจากตัวของร่างสูง ความปรารถนาที่ตื่นตัวเต็มที่ก็เผยโฉมออกมา ลิ้นร้อนของร่างบางไล้เลียส่วนนั้นอย่างชำนาญ จนเกือบจะปลดปล่อยอยู่มะรอมมะร่อ แต่ร่างบางก็หยุดการกระทำนั้นไป
                อ๊ะ...เคียวยะ….” ร่างโปร่งพูดอย่างทรมานนัยน์ตาสองสีมองแมวน้อยเอาแต่ใจด้วยสายตาเว้าวอนหยุดทำไมล่ะครับ
                ฝ่ามือเล็กช้อนคางร่างโปร่งขึ้น นิ้วเรียวลูบไล้เบาๆฉันจะทำให้ไอ้หัวพืชไร่อย่างแก หลงฉันจนหัวปักหัวปำ
                ใบหนาหวานเลื่อนเข้ามาชิดก่อนจะจุมพิตลงบนแก้มของร่างโปร่ง

                อึก..อ่า...าา....อือ...ร่างบางดันกายลง ส่งผลให้ส่วยอ่อนไหวของร่างโปร่งแทรกเข้าไปในช่องทางสีหวาน มุคุโร่ซูดปากด้วยความเสียวซ่าน สัมผัสของกล้ามเนื้ออ่อนนุ่มนั้นทำให้เขาลุ่มหลง ฮิบาริค่อยๆขยับขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น มือเล็กเลื่อนลงมาปรนเปรอให้กับตนเอง
                อา..าา..อืออ.....อืม...ริมฝีปากบางประกบลงมา ลิ้นของทั้งคู่เกี่ยวพันกันอย่างโหยหา แล้วน้อยครางในลำคออย่างพึงพอใจกับตัวของร่างโปร่ง น้ำใสๆไหลออกมาจากมุมปากของทั้งคู่ ทั้งคู่ผละริมฝีปากออกจากกันอย่างแช่มช้า มือหนาของร่างสูงจับที่สะโพกมนแล้วลูบไล้เบาๆ
                ร่างบางขยับสะโพกอีกครั้ง เพื่อที่จะสานต่ออารมณ์ที่ครุกรุ่นของทั้งคู่ เนื้ออ่อนภายในเสียดสีกับส่วนอ่อนไหวของร่างโปร่งไปมาตามจังหวะของร่างบางแต่ดูเหมือนร่างโปร่งจะยังไม่พึงพอใจนัก มือหนานั้นจึงยกร่างบางขึ้นลงช่วยอีกแรง พร้อมๆกับเด้งเอวสวนขึ้นเป็นครั้งคราว
                
อือ..อ....อ่า..าาาแมวน้อยกอดคอของร่างโปร่งแล้วเร่งจังหวะ ตอนนี้ทั้งคู่จวนเจียนเต็มทีแล้ว
                อ๊ะ...อา..าา...อ๊า..าาาน้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องของร่างบางและร่างโปร่ง พร้อมๆกับที่ร่างโปร่งเองก็ปลดปล่อยในตัวของร่างบางเช่นเดียวกัน 
                ฮิบาริล้มตัวนอนบนตัวร่างโปร่งอย่างเหนื่อยอ่อนอะไรที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้

                อ่อ...มุคุโร่กำลังคิดหาคำตอบ เพื่อที่จะไม่ให้โดนทอนฟาเจ้าปัญหานั่นเสยคางเอา แต่ดูเหมือนจะไม่ทัน เพราะแมวน้อยของเขาไห้หยิบกร่อนคุกกี้เจ้ากรรมมาอ่านแล้วเรียบร้อย เขาสะเพร่าเองที่เอามันมาวางไว้ นัยน์ตาสีรัตติกาลจ้องมาทางร่างโปร่ง ก่อนจะสถบออกมาเบา บ้าเอ๊ย

                คึหึหึหึ......มุคุโร่ดึงร่างบางให้นั่งลงข้างๆตน ก่อนที่จะโอบกอดไว้หลวมๆ
                ไปเอาซะ อยู่ในกระเป๋า” ฮิบาริพูดขึ้น หูแมวทั้งสองข้างกระดิกไปมา มุคุโร่เอี้ยวตัวไปหยิบเสื้อสูทของร่างบางที่พาดอยู่แถวๆนั้น ก่อนจะล้วงกระเป๋าเสื้อไปก็พบกับกล่องที่ห่อด้วยผ้ากำมะหยี่สีเทาดูมีราคา เขาหยิบออกมาดูด้วยความสงสัยพอเปิดกล่องออกก็พบกับสร้อยคอสีดำสนิทที่ร้อยผ่านแหวนสีเงินเกลี้ยง ด้านในแหวนนั้นสลักข้อความบางอย่างไว้

‘Hibari   Kyoya’


                ฮิบาริ...มุคุโร่เอ่ยขึ้นเบาๆ

                เคียวยะฮิบาริเอ่ยขัดเรียนฉันว่าเคียวยะ ไม่ใช่ฮิบาริ
               
มุคุโร่คลี่ยิ้ม ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาช้าๆเคียวยะ
                แมวน้อยเบือนหน้าหนี เพื่อปิดใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อของตน สัปป้าจังจึงนึกสนุกเอ่ยขึ้นอีก เคียวยะ
                 เคียวยะ
                “...........”
                 เคียวยะ 
               
 “...........”
                เคียวยะ
                อะไรเล่า อุ๊...พอร่างบางหันกลับมาริมฝีปากของตนก็ชนกับริมฝีปากของร่างโปร่งพอดี ร่างบางรีบหลบแต่ก็โดนมุคุโร่คว้าเอาไว้ได้ทัน เขาบรรจงจูบเบาๆลงบนเปลือกตาบาง
 
                ขอบคุณครับ สำหรับของขวัญเขายิ้มหวานก่อนจะยื่นของขวัญชิ้นนั้นไปให้ร่างบางเป็นเชิงว่าใส่ให้หน่อย
                ร่างบางก็ทำตามอย่างว่าง่าย บรรจงสวมลงไป ก่อนที่จะกอดร่างโปร่งผู้เป็นที่รักแล้วเอ่ยถ้อยคำๆนึง
                 

                สุขสันต์วันเกิด ไอ้หัวพืชไร่





                                                                                                                Fin.......

toddkungFri Oct 09 2009 20:47:19 GMT+0700 (ICT)